پستانداران برای اینکه بتوانند در امر شیردادن به نوزادان خود موفق شوند ، باید نوزاد را بلافاصله پس از تولد در کنار خود داشته باشند . هر یک از گونه های مختلف با استفاده از روش های خاصی نظیر لیسیدن نوزاد و یا حتی خوردن جفت و غیره فرزند خود را به نوعی شناسائی نموده و با او ارتباط برقرار می کنند . اگر نوزاد پستانداری از مادر خود دور نگه داشته شود ، این ارتباط مختل شده و حتی در بعضی از رده ها ممکن است پس از برگرداندن او به مادر ، دیگر مادر فرزند خود را نپذیرد و یا حتی او را معدوم کند .
مطالعه در مورد َ دوره حساس َ نشان می دهد که افزایش مدت تماس مادر و نوزاد و نیز افزایش مدت مکیدن پستان موجب بهبود نحوه مراقبت مادر می شود . چندین مطالعه در مورد مادرانی که در ساعت اول تولد ، نوزاد خود را شیر دادند ، در مقایسه با آنان که ظرف 3 ساعت تغذیه نمودند نشان داد تعداد مادرانی که موفق شدند تغذیه با شیر خود را ادامه دهند در دسته اول خیلی بیشتر بود .
از هیجان انگیزترین مشاهدات عصر حاضر کشف توان نوزاد در یافتن پستان مادر و تصمیم گیری برای زمان شروع اولین تغذیه است . برای انجام این مطالعه باید از شستن دست های نوزاد و پستان مادر اجتناب نمود تا بوی مایع آمنیوتیک از دست نوزاد زدوده نشود . ظاهراَ به دلیل وجود ماده چربی خاصی که هم در ترشحات غدد اطراف نوک پستان و هم در مایع آمنیوتیک وجود دارد ، نوزاد با ارتباط دادن بین مزه و بوی دست خود و نوک پستان مادر برای یافتن نوک پستان به آن سو حرکت کرده و آنرا می یابد .
احتمالاَ علت علاقه زیاد نوزاد به مکیدن زود هنگام دست هایش پس از تولد ، وجود مایع آمنیوتیک است . زیرا او عادت داشته که در داخل رحم آنرا ببلعد . کما اینکه اگر دست های او شسته شود ، مکیدن دست ها کمتر اتفاق می افتد .
اثرات مکیدن پستان :
وقتی که نوزاد پستان مادر را می مکد ، اکسی توسین در خون مادر ترشح می شود که انقباض رحم ، خروج جفت و کاهش خونریزی را به دنبال دارد . همچنین پرو لاکتین در بدن مادر و اکسی توسین در مغز مادر و کودک ترشح می شود . اکسی توسین یا هورمون عشق موجب خواب آلودگی خفیف ، حالت خوشی ، بالا رفتن آستانه درد و افزایش احساس عشق نسبت به فرزند و ارتقاء روابط مادر و فرزند می گردد .
یکی از بیماری هایی که گاهی به طور جدی نوزاد و والدین او را دچار مشکل می کند، زردی است. به طور کلی بیش از 70 درصد نوزادان در روزهای اولیه تولد با این بیماری دست به گریبان می شوند که نشانگر شایع بودن آن در نوزادان است . این آمار در نوزادان نارس به حدود 80 درصد می رسد. زردی در کودکان شامل  زرد شدن پوست بدن و چشم ها می شود. زردی پوست و چشم در این حالت در نتیجه بالا رفتن میزان ماده زرد رنگی به نام بیلی روبین در خون است .
در واقع زردی یک بیماری نیست بلکه علامتی است که بالا بودن میزان بیلی روبین خون را نشان می دهد. زردی دردناک نیست ولی توجهات و ملاحظات زیادی را می طلبد، زیرا بالا رفتن بیلی روبین در خون حالتی سمی را در سیستم عصبی نوزاد ایجاد کرده و باعث بروز آسیب مغزی و در حالت پیشرفته منجر به مرگ نوزاد می شود . 
چگونه متوجه زردی نوزادان شویم:
زردی در نوزادان از همان روزهای اولیه تولد آغاز می شود. علائم آن معمولا با زردی پوست و چشم ها بروز می کند. زردی ابتدا تنها صورت را دربرمی گیرد ولی رفته رفته قفسه سینه، ناحیه شکم، پاها و کف پا و اندام های تحتانی را نیز درگیر می کند . زردی در نوزادان گاهی باعث بی حالی ، شیر نخوردن و سوءتغذیه می شود. در صورت زردی روز اول ، زردی شدید یا گسترش آن از حد تنه به طرف اندام ها اندازه گیری بیلی روبین سرم توصیه می شود . البته برای احتیاط بهتر است طی 5 روز اول تولد، کودک تحت بررسی قرار گیرد تا از عدم ابتلا به زردی در او مطمئن شوید.
نوزاد را به خاطر زردی از شیر مادر محروم نکنید .
زردی در برخی نوزادان ممکن است بر اثر استفاده از شیر مادر باشد. 2 گروه از نوزادان هستند که با خوردن شیر مادر به زردی مبتلا می شوند. گروه اول بیشتر نوزادان مادرانی هستند که به طریق سزارین وضع حمل کرده اند و زردی به دلیل تغذیه ناکافی از شیر مادر و در روزهای اول تولد ایجاد می شود. در این حالت چنانچه تغذیه با شیر مادر استمرار داشته باشد، رفته رفته شیر مادر بیشتر شده و کمبود کالری و مایع بدن نوزاد جبران می شود . همچنین حرکات روده بهتر شده و زردی از بین می رود .نوع دوم، وجود آنزیم بتا گلوکورونیداز شیر مادر افزایش و تحریک همین آنزیم در روده نوزاد موجب تبدیل بیلی روبین مستقیم به بیلی روبین غیرمستقیم و بازجذب محدود آن به خون و در نتیجه افزایش زردی می شود . در این مورد هم پزشکان توصیه می کنند که تغذیه نوزاد با شیر مادر را ادامه دهید و چنانچه به علت شدت زردی، نیاز به فوتوتراپی یا تعویض خون نوزاد باشد، توصیه می شود که حداکثر 48 ساعت شیر مادر را قطع و از شیر خشک برای تغذیه کودک استفاده شود . البته پس از رفع زردی، مجددا باید تغذیه با شیر مادر را از سر گرفت .
همانطور که میدانیم مواد غذایی که مادردرطول روز مصرف می کند بر روی شیر او نیز بی تاثیر نیست .
نا آرامی ناشی از دل درد (کولیت) که برخی از شیرخواران دچار آن می شوند، می تواند بر اثر غذایی که مادر خورده است به وجود آمده باشد. همچنین بو و طعم مواد وارد شده بر شیر مادر ممکن است شیرخوار را نسبت به خورن شیر بی میل کند . البته می توان گفت که چنین رخدادهایی به طور دقیق قابل پیش بینی و پیشگیری نیستند اما این مادران با توجه به نوع مواد غذایی مصرفی و عکس العمل فرزندشان، می توانند تصمیم بگیرند که کدام ماده غذایی را حذف کنند یا از میزان مصرف شان بکاهند . برخی از مواد غذایی می توانند طعم و بوی شیر مادر را تغییر دهندکه میتوان به سیر، پیاز، کلم، شلغم، لوبیای سبز، حبوبات، ریواس و زردآلو اشاره کرد . در ضمن مصرف زیاد هندوانه ، خربزه ، هلو و دیگر میوه های نوبرانه، نرسیده و کال در ایجاد اسهال و دل درد کودکان تأثیر دارند. مصرف برخی مواد غذایی توسط مادر در فرزند شیرخوارشان ایجاد حساسیت و آلرژی می کند ،که می توان به شیر گاو ، تخم مرغ، فرآورده های گوشتی ، بادام زمینی ، فرآورده های سویا اشاره کرد که بهتر است از برنامه غذایی حذف شوند .
به طور تجربی مشخص شده مصرف برخی خوراکی ها افزایش دهنده ی شیر مادر است . ولی دلایل علمی درباره آن ها و عملکردشان در چرخه های زیست – شیمیایی و پروسه تولید شیر ارائه نشده است و جمعی از پژوهشگران بر این باورند که شاید یک عقیده دیرپا و ریشه دار در مورد مصرف آن ها باعث آرامش خیال و اعتماد به نفس بیشتر در مادران می شود . گسترده ترین و اثرگذارترین مواد غذایی که باعث افزایش شیر مادر می شوند عبارتند از : شبدر، بادام، کنجد، شاهدانه، دم کرده رازیانه، شیر، ماست و دوغ، ماءالشعیر، ماهی، کاهو و غلات پرک شده مخصوصاً جوی پرک شده که توصیه می شود به صورت تلفیق شده در کنار هم مصرف شوند .