اسیدهای چرب ضروری: اسیدهای چرب ضروری چربی‌هایی هستند که بدن به تنهایی قادر به تولید آن‌ها نیست اما برای سالم ماندن به آن‌ها نیاز دارد. این اسیدهای چرب جزو چربی‌های اشباع نشده و برای بدن مفید هستند .

یکی از پر مصرف‌ترین اسیدهای چرب موجود اسیدهای چرب اسید لینولئیک می‌باشد. به این اسیدهای چرب امگا 6 گفته می‌شود. یک گروه دیگر از این اسیدهای چرب ضروری متعلق به امگا 3 می‌باشد که در روغن ماهی و روغن دانه‌ی کتان وجود دارد. این اسیدهای چرب خواص ضدالتهابی دارند و به بهبود وضعیت بیماران مبتلا به ام اس کمک می‌کنند. برای همین لازم است مواد غذایی سرشار از امگا 3 مانند ماهی ساردین، ماهی آزاد، روغن کانولا، گردو، جوانه‌ی گندم، روغن دانه‌ی کتان، روغن کبد ماهی و همچنین مواد غذایی سرشار از امگا 6 ها مانند روغن سویا، روغن بادام زمینی، روغن ذرت و روغن آفتابگردان در برنامه‌ی غذایی مبتلایان به ام اس گنجانده شود .لازم به ذکر است که محیط جغرافیایی در بروز این بیماری موثر است در نتیجه افرادی که در معرض نور آفتاب هستند به دلیل دارا بودن ویتامین دی 3  کمتر در معرض این بیماری هستند . مصرف چربی حیوانی به دلیل دارا بودن  SFA  زمینه را برای بروز این بیماری فراهم می کند. این بیماران به دلیل اینکه باید تا آخر عمر کورتیکو استروئید بخورند بنابراین باید رژیمشان کم سدیم ، پتاسیم ، محدود از قند ساده و دارای مکمل کلسیم و یتامین دی باشد . این بیماران به دلیل اینکه دچار اختلال و عفونت مجاری ادراری هستند مصرف آب زغال اخته به دلیل آنتو سیانیدین و مکمل ویتامین سی به کنترل بیماریشان کمک می کند . رژیم غذایی مناسب برای بیماران ام اسی که در دوره‌ی عود کننده و بهبود یابنده قرار دارند همانی است که به بقیه‌ افراد توصیه می‌شود. این افراد باید میزان مصرف اسیدهای چرب ضروری، آنتی اکسیدان ها، اسیدفولیک و ویتامین ب 12 را بالا ببرند و در عین حال به سلامت مزاج خود اهمیت زیادی بدهند .

آنتی اکسیدان ها : فرایندهای شیمیایی که در بدن انرژی تولید می‌کنند برای انجام وظیفه‌ی خود دست به دامان اسیدهای چرب ضروری می‌شوند. رژیم غذایی ما معمولاً حاوی ویتامین‌ها و مواد معدنی مهمی است که آنتی اکسیدان ها نامیده می‌شوند و وظیفه‌شان مقابله با این مولکول‌های آسیب رسان می‌باشد. برای همین لازم است از مواد غذایی سرشار از آنتی اکسیدان ها بیشتر استفاده کنید.

ویتامین E: این ویتامین یکی از آنتی اکسیدان های قوی محسوب می‌شود که در مارگارین، کره و میوه های خشک وجود دارد.

ویتامین C: ویتامین C یکی از ویتامین‌های محلول در آب بوده و در میوه های تازه و سبزیجات به میزان قابل توجهی یافت می‌شود.

ویتامین A: این ویتامین مانند بتاکاروتن در جگر، میوه های تازه و سبزیجات به خصوص سبزیجات نارنجی رنگ وجود دارد.

سلنیوم : یکی از مواد معدنی ضروری که در ماهی، پنیر، گوشت و غلات وجود دارد .

توصیه های غذایی برای بیمارانی که در مرحله عود کننده و بهبود یابنده هستند : رژیم غذایی مناسب برای بیماران ام اسی که در دوره‌ی عود کننده و بهبود یابنده قراردارند همانی است که به بقیه‌ی افراد توصیه می‌شود. این افراد باید میزان مصرف اسیدهای چرب ضروری، آنتی اکسیدان ها، اسیدفولیک و ویتامین ب12 را بالا ببرند و در عین حال به سلامت مزاج خود اهمیت زیادی بدهند.

چند توصیه :

*  تعداد وعده ها را بیشتر و حجم غذا را کم کنید.

*  از مارگارین و روغن‌های اشباع نشده ی پُلی ، مانند روغن آفتابگردان استفاده کنید.

*  به طور مرتب ماهی میل کنید. بهترین روش این است که هر هفته دو مرتبه ماهی میل کنید.

* از محصولات لبنی کم چرب یا نیم چرب استفاده کنید.

* مرغ و گوشت‌های کم چرب را در الویت قرار دهید.

*  از پودر شیر بدون چربی استفاده کنید تا برنامه‌ غذایی‌تان سرشار از انرژی باشد .

* روزانه 5 واحد میوه و سبزیجات تازه میل کنید. از مصرف سبزیجات دارای برگ سبز غافل نشوید.

*  از مصرف انواع سس‌های چرب و سایر مواد غذایی حاوی چربی‌های حیوانی اشباع شده بپرهیزید.

*  از مصرف بیسکوییت، شکلات و خامه به خاطر وجود چربی و قند زیاد بپرهیزید.

* مصرف قهوه و کولا و همچنین مواد غذایی حساسیت زا مانند بادمجان، مخمر و غیره توصیه نمی‌شود.

*  با روغن زیتون آشپزی کنید. از روش بخارپز یا آب پز کردن برای پخت غذاهایتان استفاده کنید. این شیوه ها برای سلامتی بهتر هستند.

* برای صبحانه به جای مصرف غلات صبحانه از نان استفاده کنید.

*  روزانه یک و نیم تا دو لیتر آب بنوشید.

*  از مصرف دزهای بالای مکمل‌های غذایی بپرهیزید. قبل از مصرف هر نوع مکملی با پزشکتان مشورت کنید.

مشکل بلعیدن و جویدن در بیماران ام اسی

اختلالات گفتاری معمولاً با مشکل بلعیدن یا جویدن همراه می‌شود. سرفه، خطر خفگی در حین صرف غذا و التهاب‌های متعدد در ناحیه‌ سینه نیز از علائم دیگر مشکل  بلعیدن و جویدن می‌باشند. در این صورت باید یک برنامه‌ غذایی با مواد غذایی آسیاب شده یا پوره درپیش گرفته شود؛ و از آنجایی که این جور غذاها معمولاً اشتها آورنیست امکان دارد بیمار دچار کاهش وزن شود.