علل و علایم آلرژی غذایی

علایم آلرژی غذایی

آلرژی یا حساسیت غذایی نوعی پاسخ سیستم ایمنی بدن است که به دنبال مصرف یک ماده ی غذایی خاص ایجاد می شود. باید بدانیم که حتی مصرف مقدار خیلی کمی از غذاهای آلرژی زا می تواند باعث بروز علائمی مثل مشکلات بلع، کهیر و ورم راه های تنفسی گردد.

حساسیت غذایی در برخی از افراد ممکن است باعث  ظهور علائم بسیار شدید و یا پاسخ های بسیار خطرناک و کشنده ای موسوم به آنافیلاکسی(anaphylaxis) گردد.

تقریبا 6 تا 8 درصد بچه های زیر 3 سال و 4 درصد بزرگسالان، حساسیت غذایی دارند.

برخی از بچه ها این حساسیت را همزمان با بزرگ تر شدن از دست خواهند داد(حتی اگر درمانی صورت نگیرد).

حساسیت غذایی به سادگی با مشکل متداول دیگری به نام عدم تحمل غذایی اشتباه گرفته می شود. در صورتی که عدم تحمل غذایی مشکل کم اهمیت تری است که در آن سیستم ایمنی درگیر نمی شود.

علائم

ممکن است واکنش آلرژیک به غذاهای خاص برای بعضی از افراد قدری ناخوشایند(اما نه خیلی شدید) باشد و برای برخی دیگر خیلی وحشتناک و حتی برای حیات تهدیدآمیز باشد.

علائم حساسیت غذایی در عرض چند دقیقه تا یک ساعت بعد از خوردن غذای ممنوعه ظهور می کنند.

اغلب علائم رایج آلرژی غذایی عبارت هستند از:

* سوزش دهان

* کهیر، خارش یا اگزما

* ورم لب ها، صورت، زبان و گلو یا بخش های دیگر بدن

* خس خس و گرفتگی بینی یا تنفس سخت

* درد شکمی، اسهال، حالت تهوع یا استفراغ

* سرگیجه، گیجی و یا غش

آنافیلاکسی:

در برخی از افراد، ممکن است یک حساسیت غذایی، واکنش آلرژیک شدیدی به نام آنافیلاکسی ایجاد کند. این حالت می تواند باعث بروزعلائم تهدید کننده حیات شامل موارد زیر شود:

* گرفتگی و تنگی راه های تنفسی

* ورم گلو به طوری که تنفس به سختی امکان پذیر باشد

* شوک و افت شدید فشار خون

* ضربان تند قلب

* سرگیجه، گیجی و عدم هوشیاری

درمان های فوری و اضطراری برای آنافیلاکسی، حیاتی است. عدم درمان می تواند به کما و مرگ منجر شود.

حساسیت غذایی تحریک شونده با ورزش

برخی از افراد نسبت به یک غذا حساسیت دارند که به وسیله ی ورزش تحریک می شود. بدین صورت که هنگام فعالیت بدنی، شخصی که دچار یک حساسیت غذایی تحریک شونده با ورزش است، ممکن است احساس خارش و سرگیجه کرده و در موارد شدید، می تواند باعث کهیر و یا آنافیلاکسی شود.

اجتناب از غذا خوردن مدت زمانی قبل از ورزش و پرهیز از مصرف برخی غذاهای خاص می تواند در بهبود این مشکل کمک کننده باشد.

 

سندرم حساسیت غذا - گرده

در بسیاری از مردم که به گرده ها آلرژی دارند، میوه و سبزیجات تازه و برخی مغزها و ادویه جات می توانند محرک واکنش آلرژیک باشند که منجر به احساس سوزش و یا خارش در دهان می گردد.

در برخی از افراد این سندرم(که گاهی سندرم حساسیت دهانی نیز نامیده می شود) می تواند به تورم گلو و حتی آنافیلاکسی منجر شود. این در واقع یک نمونه واکنش پذیری مرتبط است. از آن جایی که پروتئین میوه و سبزی مشابه با پروتئین های آلرژی زای برخی گرده های خاص است، این ها باعث برانگیختن واکنش آلرژیک می شوند. به عنوان مثال اگر به ragweed (نوعی علف که تولید کننده ی گرده حساسیت زا است) حساسیت داشته باشید ممکن است با مصرف خربزه و هندوانه هم واکنش نشان دهید، یا اگر به گرده ی درخت غان(birch) حساسیت داشته باشید با مصرف سیب هم علائم آلرژی را بروز می دهید.

پختن میوه ها و سبزیجات می تواند کمک کننده باشد. اغلب میوه ها و سبزیجات پخته باعث ظهور علائم آلرژی نمی شوند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر زمان کوتاهی بعد از خوردن یک غذا علائم آلرژی در شما بروز کرد، به یک پزشک و یا متخصص آلرژی مراجعه کنید. اگر برای تان میسر است در زمان ظهور پاسخ آلرژیک به پزشک تان مراجعه کنید و علایم را به وی نشان دهید؛ این کار می تواند به پزشک تان در تشخیص بیماری کمک کند.

اگر هریک از علائم آنافیلاکسی را به شرح زیر مشاهده کردید با اورژانس تماس بگیرید:

* تنگی مجاری تنفسی به طوری که نفس کشیدن را مشکل کند

* شوک با افت شدید فشارخون

* نبض تند

* سرگیجه، گیجی

  علل:

در حساسیت غذایی، سیستم ایمنی بدن شما به طور اشتباه یک غذا یا جزئی از غذا را به عنوان ترکیبی مُضر برای بدن شناسایی می کند. سیستم ایمنی بدن سلول ها را به ترشح نوعی آنتی بادی که ایمونوگلوبولین(E (IgE نامیده می شود برای مبارزه با این ترکیب غذایی(آلرژن) تحریک می کند و دفعه ی بعدی که شما حتی مقدار خیلی کمی از آن غذا را بخورید، آنتی بادی IgE آن را شناسایی کرده و به سیستم ایمنی پیام می فرستد تا ترکیب شیمیایی به نام هیستامین و ترکیبات شیمیایی دیگری را به داخل جریان خون آزاد کند.

این ترکیبات شیمیایی باعث بروز یک سلسله علائم و نشانه های آلرژیک می شوند. در واقع آن ها باعث پاسخ های آلرژیکی شامل آبریزش بینی، خارش چشم ها، خشکی زبان، دانه های پوستی و کهیر، حالت تهوع، اسهال، سختی تنفس و حتی شوک آنافیلاکسی می شوند.

پروتئین های خاص موجود درغذاهایی به شرح زیر، محرک بیشتر حساسیت های غذایی هستند:

* نرم تنان صدف دار مثل میگو و خرچنگ

* بادام زمینی

* مغزهای درختی مثل گردو و گردوی آمریکایی

* ماهی

* تخم مرغ

هم چنین در بچه ها، معمولا حساسیت غذایی به وسیله ی پروتئین های غذاهای زیر تحریک می شود:

* تخم مرغ

* شیر

* بادام زمینی

* مغزهای درختی

البته ذکر این نکته ضروری است که خیلی از حساسیت های غذایی به شیر حساسیت واقعی نیستند و معمولا پس از عادت کردن فرد مشکل خاصی را به همراه نخواهند داشت. شکلات نیز که مدتی طولانی به عنوان محرک آلرژی در بچه ها توسط والدین در نظر گرفته می شد، در حقیقت به ندرت ممکن است باعث حساسیت غذایی شود.

برای آن ها که برای آنها که آلر‍ژی غذایی دارند‍‍

نحوه ی ویزیت، تشخیص و درمان دارویی)آمادگی برای ملاقات با پزشک از آن جایی که زمان ملاقات ممکن است کوتاه باشد و زمینه های زیادی برای صحبت وجود دارند، بهتر است برای هر ملاقاتی از قبل آماده شوید. در این جا اطلاعاتی آورده شده که به شما کمک می کند برای ملاقات تان آماده باشید و بدانید چه انتظاراتی را باید از پزشک تان داشته باشید.* هر نشانه و علائمی که دارید را یادداشت کنید، حتی آن هایی که به نظر با علت این ملاقات نامربوط هستند.* اطلاعات کلیدی را یادداشت کنید، شامل هر استرس یا تغییرات اخیر در زندگی تان.* لیستی از تمام داروهای مصرفی تهیه کنید، هم چنین هر ویتامین یا مکملی که دریافت می کنید.* در صورت امکان یکی از اعضای خانواده یا دوستان را با خود همراه کنید، برخی مواقع در نظر داشتن همه ی اطلاعات در طول زمان ملاقات، کار سختی می باشد. اگر کسی شما را همراهی کند ممکن است در صورت فراموشی مطلبی، آن را به شما یادآوری کند.* سوالات خود را برای پرسیدن از پزشک یادداشت کنید.برخی سوالات پایه ای که می توان از پزشک پرسید عبارت هستند از:* وضعیت من ناشی از یک حساسیت غذایی است یا عوامل دیگری دخیل هستند؟* محتمل ترین علت و دیگر عواملی که احتمالا سبب ظهور علایم بیماری شده اند کدامند؟* به انجام چه آزمایش هایی نیاز دارم؟* آیا این وضعیت من موقت است یا مزمن؟* علاوه بر تشخیص و درمان مقدماتی، چه پیشنهادات درمانی دیگری را برای من دارید؟* چنان چه مشکلات بالینی دیگری نیز داشته باشم، چه طور می توانم به بهترین شکل، آن ها را مدیریت کنم؟* آیا محدودیت هایی خواهم داشت؟* آیا ملاقات با یک متخصص و یا استفاده از امکانات درمانی ویژه، ضروری است؟ * آیا جایگزینی برای داروهای تجویز شده به من وجود دارد؟* آیا هیچ بروشور یا مطلبی برای این که با خود به خانه ببرم وجود دارد؟ چه وب سایت هایی، برای بازدید، پیشنهاد می کنید؟چنان چه به علت یک حساسیت غذایی در کودک تان پزشک را ملاقات می کنید، ممکن است این سئوالات را نیز داشته باشید:* آیا احتمال دارد که کودکم در آینده این حساسیت را از دست بدهد و بهبود یابد؟* چه جانشین هایی برای غذا یا غذاهایی که محرک علائم حساسیت در کودکم هستند، وجود دارد؟* با وجود این حساسیت غذایی چگونه به حفظ سلامت کودکم در مدرسه کمک کنم؟علاوه بر سئوالاتی که از قبل آماده می کنید، در مورد پرسیدن هر سئوالی که در طول زمان ملاقات برای تان پیش آمد تردید نکنید.از پزشک چه توقعی باید داشته باشیدممکن است پزشک از شما سئوالاتی بپرسد. آمادگی برای پاسخ دادن به آن ها کمک می کند تا زمان بیشتری برای صحبت در زمینه های مورد نظر خود داشته باشید. پزشک احتمالا سئوالاتی به شرح زیر را خواهد پرسید:* چه زمانی اولین بار علائم را مشاهده کردید؟* چه فاصله ی زمانی بین مصرف غذایی که به آن مشکوک هستید تا بروز علائم وجود دارد؟* آیا شما داروهایی مثل آنتی هیستامین مصرف کرده اید، و اگر بلی کمک کننده بوده است؟* آیا به نظرتان واکنش آلرژیک همیشه با مصرف یک غذای خاص در شما به وجود می آید؟* قبل از بروز واکنش چه مقدار غذا خورده اید؟* غذایی که باعث این واکنش شده اند پخته بوده اند یا خام؟* علائم تا چه اندازه شدید هستند؟* به نظرتان می رسد چه چیزهایی این علائم را در شما بهبود می دهند؟* چه چیزهایی این علائم را تشدید می کنند؟تا زمان فرا رسیدن زمان ملاقات با پزشک چه اقداماتی را می توانید انجام دهید؟اگر احتمال می دهید که یک حساسیت غذایی را به غذایی خاص داشته باشید تا زمان ملاقات پزشک، از آن غذا اجتناب کنید.چنان چه غذایی را خوردید و علائم خفیفی بروز کرد، داروهایی مثل آنتی هیستامین می تواند در کاهش علائم کمک کننده باشد. اگر واکنش شدید بود یا علائمی از آنافیلاکسی مشاهده کردید بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید.آزمایشات تشخیصیموارد عنوان شده ذیل کمک خواهد کرد تا یک حساسیت غذایی واقعی را از عدم تحمل غذایی، مسمومیت غذایی یا دیگر شرایط تشخیص دهید.شرح علائمبرای گفتن سابقه ی تمام علائم و نشانه ها و این که کدام غذاها و چه مقدار مصرف به نظر می رسد علت مشکل باشند و هم چنین سابقه خانوادگی حساسیت غذایی یا دیگر حساسیت ها، به پزشک تان، آماده باشید.ثبت غذاییممکن است پزشک برای تشخیص دقیق تر از شما بخواهد تا عادات غذایی، علائم و داروهای مصرفی را یادداشت کنید.رژیم محدود شدهممکن است از شما خواسته شود تا غذای مشکوک را برای یک یا دو هفته از رژیم تان حذف کرده و سپس برای یک مرتبه مجددا آن ها را به رژیم تان برگردانید؛ این روش به روشن شدن ارتباط بین علائم با غذاهای خاص کمک می کند. البته این یک روش کامل و بدون خطا نیست. عوامل روحی به اندازه ی عوامل فیزیکی می توانند نقش داشته باشند. به عنوان مثال، اگر تصور شما این باشد که به یک غذا حساس هستید، ممکن است واکنشی ایجاد شود که در واقع یک واکنش آلرژیک حقیقی نیست. اگر واکنش نسبت به یک غذا خیلی شدید باشد، این روش بدون خطر نخواهد بود.معاینه ی بالینییک بررسی دقیق می تواند به خوبی مشکل را مشخص کرده و آن را از مشکلات بالینی دیگر مستثنی نماید.آزمایش پوستییک تست پوستی می تواند در تشخیص واکنش شما به یک غذای خاص کمک کند. در این آزمایش، مقدار کمی از غذای مورد نظر روی پوست بازو یا پشت قرار داده می شود، سپس به وسیله ی یک سوزن روی پوست منفذی ایجاد می شود تا مقداری از ترکیب به آن نفوذ کند. اگر به ترکیب خاص تست شده حساسیت داشته باشید، پوست شما واکنش نشان داده و برآمدگی ایجاد می شود. آزمایش خونآزمایش خون به وسیله ی اندازه گیری مقدار آنتی بادی های نوع حساسیتی(ige) در جریان خون، می تواند پاسخ سیستم ایمنی شما به غذاهای خاص را مشخص کند. برای این آزمایش نمونه خون گرفته شده از شما در مطب دکتر به یک آزمایشگاه فرستاده می شود. اگر چه این آزمایش خون ممکن است همیشه دقیق نباشد.درمان های داروییتنها راه اجتناب از یک پاسخ آلرژیک دوری کردن از غذاهایی است که این علائم و نشانه ها را به وجود می آورند. اگر چه با وجود تلاش های شما نیز احتمال دارد که در رژیم تان با یک غذای محرک مواجه گردید.برای پاسخ آلرژیک خفیف، آنتی هیستامین های معمول توصیه شده می توانند علائم را تخفیف دهند. می توان این داروها را بعد از خوردن غذای حساسیت زا برای کاهش خارش و کهیر مصرف کرد. اما، آنتی هیستامین ها برای درمان پاسخ های شدید، کمک کننده نمی باشند.برای پاسخ آلرژیک شدید، شما به تزریق فوری اپی نفرین و انتقال به اورژانس نیاز دارید. در بعضی از کشورها مردمی که حساسیت دارند، همیشه یک اتوانژکتور(epipen, epipen jr or twinject ) همراه دارند. این وسیله شامل یک سرنگ و سوزن پنهان است که با تزریق به ران پا، مقدار مشخصی از دارو را به بدن وارد می کند.با وجود این که تحقیقاتی در جهت پیدا کردن روش های درمانی به منظور کاهش علائم آلرژی و جلوگیری از حمله های آلرژی، در حال انجام هستند ولی هنوز هیچ درمان تایید شده که بتواند از حساسیت جلوگیری کرده یا علائم را به طور کامل از بین ببرد، وجود ندارد. متاسفانه آمپول های آلرژی(ایمونوتراپی)، که برای کاهش تاثیرات آلرژی های دیگری مثل حساسیت فصلی استفاده می شوند در درمان حساسیت غذایی تاثیری ندارند.درمان اصلی این است که از غذای مورد تردید اجتناب کرده و به منظور تشخیص اقدامات تخفیف دهنده و عکس العمل مناسب در برابر واکنش های شدید، با پزشک تان همکاری و مشورت نمایید.

نکاتی پیرامون حساسیت های غذایی

واکنش های مشابه آلرژی غذایی:تعدادی پاسخ های غذایی هستند که علائمی شبیه به حساسیت غذایی ایجاد می کنند. اگر علائم گوارشی داشته باشید این احتمال وجود دارد که این پاسخ ها تنها یک عدم تحمل غذایی باشد نه آلرژی غذایی. بسته به این که شما به چه نوعی از عدم تحمل غذایی مبتلا باشید، ممکن است بتوانید مقدار کمی از آن غذای خاص را بدون ظهور واکنشی خاص مصرف کنید. در حالی که اگر واقعا

/ 0 نظر / 21 بازدید